«Το μεταξένιο»
Ναι. Τι; Δεν το πιστεύεις; Αλήθεια…
Κάποτε ένα «μεταξένιο» και «απαλένιο» παιδί αποφάσισε να αφήσει τη φωλιά που ήταν προστατευμένο και να βγει έξω, να ζήσει μια μεγάλη στιγμή. Όμως αυτοί που το αντίκρισαν θαμπώθηκαν από την υφή του, το ξέσκισαν, το γέμισαν ξέφτια. Πώς το είχαν κάνει έτσι; Πώς θα κατάφερνε να ξαναγίνει όπως πριν; Στο δρόμο του βρίσκεται ένα …ραφτάκι , που δεν το προσπερνά παρά την κούραση , τα μούτρα που δεν είχε φάει τούρτα, το πλησιάζει, του κάνει παρέα. Δεν ξέρει από μετάξια, αυτό έχει μόνο βαμβάκι. Το μεταξένιο έχει ενδοιασμούς , μη χάσει τους … ιριδισμούς. Όμως τελικά το αποφασίζει και δώδεκα μέρες και δώδεκα νύχτες το ραφτάκι προσπαθεί να κάνει ό,τι καλύτερο μπορεί. Θα καταφέρει το μεταξένιο να βρει τον εαυτό του;
Το υπέροχο παραμύθι του Κυριάκου Χαρίτου και του Βασίλη Κουτσογιάννη ήταν μια ωραία αφορμή να μιλήσουμε για την υπερπροστατευτικότητα, την έλλειψη θάρρους, τις πληγές, την επούλωση , τη φροντίδα και τόσα πολλά ακόμη.
Η παρέα μας ακόμη καλύτερη. Καλέσαμε τους μαθητές/τριες της ΣΤ΄ τάξης του 5ου Δημοτικού Σχολείου Βέροιας. Τι ωραία αφορμή να γνωριστούν παιδιά που σε λίγους μήνες ίσως είναι συμμαθητές και φίλοι! Την Πέμπτη 10 Απριλίου οι ΣΤ τάξεις των δύο σχολείων συναντήθηκαν στον χώρο του σχολείου μας, με αφορμή μια ιστορία και την παγκόσμια ημέρα παιδικού βιβλίου.
Έτσι στήθηκε ο ιστός της γνωριμίας τους, ένα κουβάρι που ξετυλίχτηκε και πέρασε από χέρι σε χέρι έγινε μία σύνδεση και ένα πλέγμα ενδυνάμωσης και συνεργασίας.
Στη συνέχεια η αφήγηση του παραμυθιού και η προβολή των ζωντανών και παραστατικών εικόνων, ταξίδεψαν τους μαθητές στον κόσμο του βιβλίου.
Στη συνέχεια μοιράστηκαν φράσεις από την ιστορία στα παιδιά και σχολιάσαμε όλοι μαζί την ιστορία αλλά και δικές μας στιγμές που μας τις θύμισε η ιστορία. Στο τέλος γίναμε «ραφτάκια» και μεταφέραμε σκέψεις, φράσεις και πράξεις για να φροντίσουμε τους άλλους , αλλά και τον εαυτό μας.
Ευχαριστούμε θερμά τους εκπαιδευτικούς Παναγιώτη Παναγιωτίδη και Σωκράτη Μηλαρά του 5ου Δημοτικού Σχολείου Βέροιας και τους μαθητές/τριές τους που δέχτηκαν την πρόσκλησή μας και πραγματοποιήσαμε παρέα αυτή τη δράση.
